Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
  • Pages:
  • 1
  • 2
Oefenen Met Muziek Maken
Topic Started: Mar 2 2008, 07:02 PM (390 Views)
Eve Earwax
Member Avatar
Sticky business...

Eve keek op toen daar plotseling een Grif met een wel érg gewaagd rokje binnen kwam wandelen. Het meisje droeg een heel kort rokje, wat helaas doorscheen waardoor je haar roze ondergoed zag. Eve vond roze een geweldige kleur, maar om je ondergoed nou ook in die kleur te dragen? Er niet bij vertellende dat ze dat zelf ook deed, alleen niemand die het ooit nog had gezien. Geamuseerd keek Eve hoe het meisje -Sheela Minderton geheten- plotseling heel verliefd naar Einstein staarde en toen naar haar knieën keek alsof ze Einstein wel mocht. Het leek er al met al op dat ze verliefd was op Einstein en dat beviel Eve totaal niet. Sheela droeg geen instrument bij zich en Eve zag dat ze even naar Weetalletje keek. Blijkbaar waren dit de twee zangeressen van de band. Eve had nu al spijt dat ze geen oordopjes bij zich had. Hier dacht ze niet lang over na, want jawel daar was-ie: Het Afdelingshoofd van Huffelpuf Joshua Leefling. Met andere woorden de man die het héérlijk vond haar voor gek te zetten door haar uit te lachen om haar goede en slimme antwoorden. Hij ging naast Caitlin zitten, na Eve op de piano te hebben gewezen. Vol verbazing keek de blondine toe hoe er een piano verscheen, die splitste in twee exemplaren, zodat er nu een vleugel voor de Raaf en een elektrische piano voor haar klaarstonden. Vanuit haar ooghoeken zag Eve hoe Aice Weetal glimlachte. Haar mond bewoog, blijkbaar was ze aan het zingen - niet dat je het hoorde.

Blijheid en vreugde toen er nog een Zwad binnenkwam. Het was een roodharig meisje met een gelijknamige naam en ze speelde saxofoon. Eve meende zich te herinneren dat ze met Julie had gepraat aan de ontbijttafel, maar Eve had het altijd erg druk met haar make-up, dus dat ook oook best wel verbeelding zijn. Met ingehouden woede moest Eve toezien en horen hoe de andere pianiste (degene die háár geliefde en prachtige vleugel onder haar neus had weggekaapt) mejuffrouw Weetal en compliment gaf om haar 'zang'. Eve trok een gezicht en maakte een beweging alsof ze moest kotsen. Dat was zeer gepast, want kort daarna arriveerde Babette Gardener. Het kind begon meteen bij haar Afdelingshoofd te zeuren en te slijmen om een basgitaar (helemaal niet passend voor zo'n -kuch- watje van een Huffel!). Dat ze iedereen had begroet had Eve niet gehoord, of ze had het gewoon verdrongen. Zachtjes giechelend zag Eve hoe Babette rood aanliep toen ze om haar basgitaar vroeg. Ze zag hoe ook een Grif om haar instrument vroeg en een opmerking maakte over het rode hoofd van Babette. Aardig klonk het in elk geval niet en Eve werd net zo rood als de Huffel, maar nu van het lachen. Ze begon eerst zachtjes te giechelen, toen steeds harder tot ze het hele lokaal volbrulde met 'r gelach. Ze merkte niet hoe Mattia Padrione verliefd terugstaarde naar Sheela. Ze besefte ook niet dat iedereen haar weleens gek zou kunnen vinden. Dat iedereen háár zou gaan uitlachen omdat het plotselinge gegiechel hen op de zenuwen werkte. Ach, wie niet slim was...

+1 voor een leuke post.
Offline Profile Goto Top
 
Deleted User
Deleted User

Vol verwachting klopt ons hart. Wie niet zoet is, is heel hard. Ja, zingen moest je leren, het ging niet altijd van koeken en van peren. Joshua’s gedachten waren op dit moment nogal vaag. Misschien dat mensen daarover kunnen meepraten, maar op dat moment was het wel gewoon het geval bij de leraar Geschiedenis van de Toverkunst en vandaag ook begeleider van de zingende mensen. Joshua besloot dat het tijd werd om hun repetitie voort te zetten. Ze waren er tenslotte al een tijdje en dat betekende dat ze wel eens konden beginnen. Een sprankeling in zijn ogen, maakte het feestje alweer bijna compleet.

Hoe het ook was. Natuurlijk waren er mensen die instrumenten nodig hadden. Een basgitaar voor de één, een viool voor de ander en misschien nog wel meer instrumenten. Joshua gebaarde met zijn toverstok en zorgde ervoor dat ineens alle gewenste instrumenten op een soort opstap stonden aan de zijkant van het lokaal. Daar zouden ze bij volgende repetities ook hun instrumenten kunnen terugvinden. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan, hè? Dat was nou precies wat Joshua dacht en hoewel Joshua meestal andersom dacht – waarom makkelijk doen als het moeilijk kan? – was dit toch wel een ingeving die hoorde bij het niveau wat de leerlingen hadden. Er waren een aantal eerstejaars en een aantal tweedejaars en allen hadden ze hun eigen talenten en allen wilden ze die op hun eigen manier uitbuiten. De een zou daardoor meer voor de band betekenen dan de ander en dat maakte de band toch weer apart. Uiteindelijk zou elke bijdrage iets leuks kunnen opleveren, maar voor het zover was, zouden ze gaan repeteren.

Met een zucht stond Joshua op en sloot de deur met zijn handen. Met een tikje op het slot, sloot hij de deur in het slot. Van binnen uit kon je het lokaal gewoon verlaten, maar vanaf de buitenkant was er niet meer binnen te komen. Hij glimlachte. De ruimte was nu ook geluidsdicht. Zeer handig om de rest van de school vooral niet lastig te vallen met het gedender van muziekinstrumenten. Ze moesten uiteraard een begin, een midden en een einde hebben en dat was niet even makkelijk. Om het vooral voor zichzelf makkelijk te maken, begon Joshua meteen met een lijstje te maken met aanwezigen.
  • Mattia Padrone
    Lilian Zamera
    Alice Weedroph
    Aristo Wardner
    Lavina Alucard
    Eve Earwax
    Sheela Minderton
    Julie Redhair
    Babette Gardener

Negen leerlingen waren gekomen. Dat was een redelijk aantal en iets om trots op te zijn. Joshua glimlachte en richtte zich tot de groep, hopend dat hij snel werd bijgestaan door zijn collega.
“Goeiendag allemaal”, zei Joshua met een glimlach, dwars door de schaterlach van Eve Earwax heen. Hij keek haar even glimlachend aan. “Een lachende opening van onze eerste repetitie. Zijn we er allemaal klaar voor?” Hij keek rond. “Ik in ieder geval wel. Zoals jullie al hebben kunnen horen, is onze lerares Dreuzelkunde redelijk goed in het bespelen van een trompet en zij zal zich dan ook vooral bezig houden met de blaasinstrumenten, terwijl ik me wat meer bezig zal houden met de zang. Ondertussen zijn er ook nog mensen met snaarinstrumenten. Aangezien ik redelijk gitaar kan spelen, lijkt het mij leuk om jullie daar een beetje bij te helpen, maar natuurlijk zal mijn collega jullie daar ook het een en ander over kunnen vertellen. Ik begreep dat zij weer beter was in noten lezen dan ik. Ik heb altijd uit de losse hand gespeeld en zelf liedjes gemaakt. Echter schreef ik ze nooit op.” Hij glimlachte. “Heeft er iemand al een idee van wat deze repetitie allemaal gaat inhouden”, was de afsluitende vraag van Joshua. Hij bedacht zich dat ze zich eerst maar eens over het idee van de repetitie moesten buigen, alvorens ze ook echt zouden repeteren. “Zou iedereen een korte beschrijving van zijn of haar verwachtingen van deze repetitie en volgende repetities kunnen geven?” Een glimlach verscheen voor de zoveelste keer op zijn gezicht, terwijl hij alle gezichten in zich op probeerde te nemen.[/color]
Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
« Previous Topic · 2010-2011 · Next Topic »
Locked Topic
  • Pages:
  • 1
  • 2

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +